غریق

جالب اینجاست نمی دونم چند نفر آدرسشو دارن ! 

گاهی وقتا یادم می ره همچین صفحه ای هم وجودداره و به لطف اشاره ای از دوستان ،سری می زنم و مطلبی می نویسم.

۱۳۸۸ .خیلی زود گذشت.خیلی هااومدن .خیلی ها رقتن امامن همیشه با تو بودم عشقم.مهم نیست آدما چی می گن درباره من به تو،مهم نیست چقدر دوست دارن رابطمون رو خدشه دار کنن. مهم توئی

توئی که هیچ کس نمی تونه بفهمتت.عاشقت بودم از همون تابستون ۱۳۸۷ .اما داری با تعلل هایی که می کنی ،همه چیو عوض می کنی.دوست دارم اما داره شمارش معکوس شروع می شه.شاید زمانی بخونی این وبلاگو که دیگه نباشم